نسخه آزمایشی  

مباهله پیامبر اسلام(ص) با مسیحیان نجران



24 ذی‌الحجه روزی که حقانیت اسلام و حقانیت پیامبر اکرم (ص) و اهل بیت مطهرشان بر همگان آشکار شد.

با توجه به فرا رسیدن روز مباهله رسول اکرم(ص) با علمای مسیح در صدر اسلام و عجز و ناتوانی این گروه از انجام مباهله با پیامبر رحمت(ص) و اهل بیت مطهرشان، روابط عمومی حوزه علمیه خراسان کوشیده است تا این حادثه بزرگ را تبیین و بازگو نماید.

24 ذی‌الحجه مصادف با روز مباهله است، روزی که بار دیگر حقانیت اسلام و حقانیت رسول خداوند(ص) و اهل بیت مطهرش بر همگان آشکار شد، در این روز بود که خداوند در سال دهم هجری آیه مباهله را بر پیامبر رحمت حضرت محمد مصطفی (ص) نازل کرد: «فَمَنْ حَاجَّکَ فِیهِ مِنْ بَعْدِ مَا جَاءَکَ مِنَ الْعِلْمِ فَقُلْ تَعَالَوْا نَدْعُ أَبْنَاءَنَا وَأَبْنَاءَکُمْ وَنِسَاءَنَا وَنِسَاءَکُمْ وَأَنْفُسَنَا وَأَنْفُسَکُمْ ثُمَّ نَبْتَهِلْ فَنَجْعَلْ لَعْنَتَ اللَّهِ عَلَی الْکَاذِبِینَ» آل عمران، 61
ماجرا از این قرار بود که در سال دهم هجرى که پایه هاى حکومت اسلام کاملاً مستحکم شده بود، پیامبر گرامى اسلام حضرت محمد (ص) به موازات مکاتبه با سران دولِ جهان و مراکز مذهبى، نامه اى نیز براى اسقف نجران فرستاد و اهالى آن منطقه را به اسلام دعوت کرد. وقتی که عالمان مسیحی برای بحث و گفتگو وارد مدینه شدند. به محضر رسول اکرم(ص) رفتند و مذاکرات آغاز شد، آنها عیسی را فرزند خدا می پنداشتند و قائل به تثلیث بودند و استدلالهای پیامبر گرامی(ص) را در یگانگی خداوند و بندگی حضرت عیسی (ع) نمی پذیرفتند و بر حقانیت خود اصرار می ورزیدند، این ستیزه جویی علمای مسیحی تا آنجا پیش رفت که رسول اکرم(ص) پیشنهاد مباهله را دادند.
«فَمَنْ حَاجَّکَ فِیهِ مِنْ بَعْدِ مَا جَاءَکَ مِنَ الْعِلْمِ فَقُلْ تَعَالَوْا نَدْعُ أَبْنَاءَنَا وَأَبْنَاءَکُمْ وَنِسَاءَنَا وَنِسَاءَکُمْ وَأَنْفُسَنَا وَأَنْفُسَکُمْ ثُمَّ نَبْتَهِلْ فَنَجْعَلْ لَعْنَتَ اللَّهِ عَلَی الْکَاذِبِینَ» آل عمران، 61 (هر گاه بعد از علم و دانشى که به تو رسیده، (باز) کسانى با تو به ستیز برخیزند، بگو: «بیایید ما فرزندان خود را دعوت کنیم، شما هم فرزندان خود را، ما زنان خویش را دعوت نماییم، شما هم زنان خود را، ما از نفوس خود دعوت کنیم، شما هم از نفوس خود، آن گاه مباهله کنیم، و لعنت خدا را بر دروغگویان قرار دهیم)
آنها پس از ارائه پیشنهاد رسول اکرم (ص) تا فرداى آن روز از حضرتش مهلت خواستند و به بزرگان خود مراجعه کردند، وقتی که اسقف اعظم (روحانى بزرگشان) پریشانی قوم خود را دید، به آنها گفت: شما فردا به محمّد(ص) نگاه کنید، اگر با فرزندان و خانواده اش براى مباهله آمد، از مباهله با او بترسید، و اگر با یارانش آمد با او مباهله کنید; زیرا چیزى در بساط ندارد. فردا که شد پیامبر(ص) آمد در حالى که دست على بن ابیطالب (ع) را گرفته بود و حسن و حسین (ع) در پیش روى او راه مى رفتند، و فاطمه (ع) پشت سرش بود، نصارى نیز بیرون آمدند در حالى که اسقف آنها پیشاپیششان بود، هنگامى که نگاه کرد، دید پیامبر(ص) با آن چند نفر آمدند، درباره آنها سؤال کرد، به او گفتند: «این پسر عمو و داماد او و محبوب ترین خلق خدا نزد او است و این دو پسر، فرزندان دختر او از على (ع) هستند و آن بانوى جوان دخترش فاطمه (س) است که عزیزترین مردم نزد او، و نزدیک ترین افراد به قلب او است.
سپس به اسقف گفتند: «براى مباهله قدم پیش گذار»
گفت: نه، من مردى را مى بینم که نسبت به مباهله با کمال جرأت اقدام مى کند و من مى ترسم راستگو باشد، و اگر راستگو باشد، به خدا یک سال بر ما نمى گذرد که در تمام دنیا یک نصرانى که آب بنوشد وجود نخواهد داشت.
و در روایت دیگری آمده است: اسقف مسیحیان وقتی که همراهان پیامبر را دید به همراهان خود گفت: «من صورت هائى را مى بینم که اگر از خداوند تقاضا کنند: کوه ها را از جا برکند، چنین خواهد کرد هرگز با آنها مباهله نکنید که هلاک خواهید شد، و یک نصرانى تا روز قیامت بر صفحه زمین نخواهد ماند»
اسقف به پیامبر اسلام(صلى الله علیه وآله) عرض کرد: «اى ابوالقاسم! ما با تو مباهله نمى کنیم، بلکه مصالحه مى کنیم، با ما مصالحه کن، پیامبر(صلى الله علیه وآله) با آنها مصالحه کرد که دو هزار حُلَّه (یک قواره پارچه خوب لباس) که حداقل قیمت هر حُلّه اى چهل درهم باشد، و عاریت دادن سى دست زره، و سى عدد نیزه، و سى رأس اسب، در صورتى که در سرزمین یمن، توطئه اى براى مسلمانان رخ دهد، و پیامبر(صلى الله علیه وآله) ضامن این عاریت ها خواهد بود، تا آن را بازگرداند، و عهد نامه اى در این زمینه نوشته شد.
لازم به ذکر است در این روز آیه تطهیر [إِنَّمَا یُرِیدُ اللَّهُ لِیُذْهِبَ عَنکُمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَیْتِ وَ یُطَهِّرَکمُ‏ْ تَطْهِیرًا] و آیه ولایت [إِنَّمَا وَلِیُّکُمُ اللّهُ وَرَسُولُهُ وَالَّذِینَ آمَنُواْ الَّذِینَ یُقِیمُونَ الصَّلاَةَ وَیُؤْتُونَ الزَّکَاةَ وَهُمْ رَاکِعُونَ] نیز نازل شد است.
تفسیر نمونه، جلد2، ص579
 


كد خبر: 35254  |  تاریخ درج خبر: 98/06/03  |  کد خبرنگار: 3752
 
نام:
اطلاعات تماس: (تلفن همراه یا ایمیل)
متن:
 
کد امنیتی:       
بالا