ازدواج علوی و فاطمی، نیاز نسل جوان

ازدواج علوی و فاطمی، نیاز نسل جوان
روز اول ذی‌الحجه، مصادف با سالروز ازدواج دو گوهر آسمان ولایت، حضرت مولی‌الموحدین علی بن ابی‌طالب(ع) و دخت گرامی رسول اکرم، بانوی دوعالم، حضرت فاطمه زهرا(س) است.

در سال ششم قمری، سیده زنان عالم که در حجاز آن روز خواستگاران فراوانی داشت، با موافقت نبی اکرم(ص) به درخواست علی(ع) پاسخ مثبت داد و در فضایی عطراگین، در حالی که هلهله کروبیان، عرش را پر کرده بود، به عقد و ازدواج شیر عرب و الگوی تقوا و بصیرت درآمد.

خطبه این دو ستاره همیشه فروزان را پیغمبر خدا(ص) خواند و حضرت حق بدان رضایت داد؛ یک سوی این ازدواج امام متقیان(ع) قرار دارد. مردی که افتخار تاریخ است و با گذشت هزاره‌ای از حضور او در عرصه سیاست و دیانت، هنوز مردم در هر کیش و آیینی، از او به نیکی یاد می کنند و سجایای اخلاقی او را می‌ستایند.

مردی پاکدست و خداترس که در دنیای امروز مرام او با عنوان سیره علوی، مورد تکریم و تعظیم است. علی صدای عدالت در همه اعصار، نماد صیانت از آیین رسول الله(ص) و صدرنشین همه فضایل حسنه عالم بود.

بانوی این پیوند، فاطمه، ام ابیها و پاره تن آخرین فرستاده خدا، دختر پرورش یافته دامن محمد(ص) و نمونه‌ای از اصالت عصمت و طهارت و وقار که سیره فاطمی را در جهان گستراند.

علاوه بر کفو معنوی، این ۲ فرزانه، شاخص‌های ساده زیستی، همراهی و همدلی با مردم به ویژه محرومان و نزدیک‌ترین اقربای صالح در قبیله بنی‌هاشم بودند.

نگاهی به آنچه در این ازدواج به عنوان سنت باقی مانده است، بیانگر آن است که در اسلام، زوجیت با ثروت و قدرت و اشرافی‌گری، اصالت نمی‌گیرد.

در اسلام، باید مطهر بود و خداترس و عبد و خاضع و خاشع بود، زن باشی یا مرد، نباید نشانه‌ای از تکبر در وجودت مشاهده شود و به اندازه سرسوزنی، هوای نفس بر تو حاکم باشد.

علی(ع) برای ازدواجش، یک زره جنگی به عنوان دارایی دارد و می‌فروشد و پیامبر(ص) نیز جهیزیه فراهم می‌کند که جز سادگی، تعریفی برای آن نیست، فضیلت این ازدواج در درک متقابل است، خانواده‌ها نه فخر می‌فروشند و نه به یکدیگر فشار می‌آورند و نه شرط‌های محقق نشدنی می‌گذارند.

در این عرصه نورانی، صفا و خلوص و مهربانی و از خودگذشتگی و تفاهم حرف اول را می‌زند و برکت و سلامت، شاباش این مجلس معطر به رائحه بهشت است.

زندگی علی و فاطمه(س)، با اخلاص آغاز می‌شود و با ایثار دنبال می‌شود و با تربیت فرزندانی از جنس فرشته به پایان خط می‌رسد.

عمر نه چندان طولانی، ازدواج امیرمومنان و مطهره همه دوران، سرشار از لطایف زندگی و پر از درس و آکنده از مولفه‌های آموزنده است.

دختر پیامبر که از شرق تا غرب را در حیطه اختیارات خود دارد، نه بانویی، پر از غرور، که زنی است کدبانو، در خانه‌داری، سرآمد دوران است و همسران صحابه به این دردانه مصطفی، غبطه می‌خورند. ایشان در شوهرداری، چنان مجذوب علی است که عشق در برابر خلوص بی غش او سر تعظیم فرود می‌آورد.

فاطمه، فاطمه است در اطاعت از خدا، در پاسداری از حریم حیدر کرار و در تربیت فرزندانی که تاریخ را در بلوغ خود تابناک کردند.

از این ازدواج، حسن به بشریت معرفی می‌شود تا سخاوت را معنا کند. حسین بیرون می‌آید تا آزادگی همیشه سروری جز او نداشته باشد و زینب تجسم صبر و کلثوم خواهری بزرگوار و متین برای امام سخی و امام شهید در کربلا الگویی برای بانوان عالم می‌شوند.

و علی که فریاد حیدری‌اش، جان دشمن را می‌گیرد، چنان شوهری است که جز مراقبت از همسر و تکریم او چیز دیگری ندارد. او با فاطمه ، درخشان‌تر است. با دختر پیامبر توانمندتر به سجده و جهاد و مقابله با کافران و پیمان شکنان و بدعهدان است.

در عصر ما بیش از هر عنصری، فقدان فرهنگ علوی و فاطمی مشهود است. ازدواج‌هایی که نمایشگاه مد هستند و جوانانی که با ازدواج بدهکار می‌شوند و پیوندهایی که به بهانه‌ای فرو می‌ریزد.

امروز پیروی از سیره بزرگان دین می‌تواند همه فشارهای حوزه ازدواج را کاهش و راه را برای شور و نشاط و برپاشدن کاشانه‌های پر امید باز کند.

مرضیه وحدت


كد خبر: 44262  |  تاریخ درج خبر: 1401/04/10  |  کد خبرنگار: 231446  |  نام خبرنگار: مرضيه وحدت
ما را در شبکه‌های اجتماعی دنبال کنید.
 
نام:
اطلاعات تماس: (تلفن همراه یا ایمیل)
متن:
 
کد امنیتی:       
بالا