هنوز هم برایمان سخت است که بگوییم دیگر در میان ما نیستی...

اما مگر می‌شود کسی که در دل یک ملت جاودانه شده، نباشد؟

تو امروز در مشهد، در جوار مضجع نورانی حضرت علی‌بن‌موسی‌الرضا(علیه‌السلام)، آرام گرفته‌ای؛ اما حضورت از همیشه پررنگ‌تر در قلب‌های ماست.

ما مشهدی‌ها سال‌ها سهممان از دیدارت، قاب تلویزیون بود؛ هر بار که به مشهد می‌آمدی، دلمان به همان تصویرها خوش بود. به همان حضورهای ساده و بی‌تکلف، به همان نگاه پدرانه و کلامی که آرامش را به دل‌ها هدیه می‌داد. همیشه آرزو داشتیم روزی دیداری از نزدیک نصیبمان شود؛ اما امروز، تو برای همیشه مهمان شهر امام رضا(علیه‌السلام) شده‌ای و ما مانده‌ایم با حسرت دیدارهایی که هیچ‌گاه قسمت نشد.

دشمن خیال می‌کرد با شهادت تو، انقلاب اسلامی تضعیف می‌شود؛ اما آنچه رقم خورد، آغاز بعثتی تازه از خون بود.

تشییع بی‌نظیر و تاریخی‌ات، خواب را از چشم جنایتکاران استکبار جهانی و صهیونیسم بین‌الملل ربود. میلیون‌ها انسان از ایران، عراق و دیگر ملت‌های آزاده، با حضوری کم‌نظیر نشان دادند که انقلاب اسلامی نه‌تنها زنده است، بلکه مقتدر، پویا و جاری در دل ملت‌هاست.

هر گلبرگی که امروز بر مزارت نشسته، زبان حال میلیون‌ها دلداده‌ای است که باور دارند راه حق با رفتن مردان خدا متوقف نمی‌شود. مردان الهی می‌روند، اما مکتبشان می‌ماند؛ نامشان در حافظه تاریخ جاودانه می‌شود و آرمانشان در دل‌های مؤمنان نسل به نسل ادامه می‌یابد.

آقای شهید ایران...

همه ما خون‌خواه توایم؛ خود را ولی‌دم تو می‌دانیم و تا روزی که وعده الهیِ انتقام از عاملان این جنایت محقق شود، این عهد را فراموش نخواهیم کرد.

تو آرام گرفته‌ای... اما راهت، پرچمت و نامت، تا همیشه در این سرزمین زنده خواهد ماند.

✍️ ف/ ق