خبرگزاری حوزه علمیه خراسان در سلسله گفت‌وگوهایی با اساتید این حوزه به مرور توصیه های ایشان به طلاب علوم دینی در عرصه های مختلف پرداخته که در ادامه، گزیده ای از مطالب حجت الاسلام و المسلمین سید علی سجادی زاده را با هم می‌خوانیم.
خداوند ضمن بیان آیه نفر می فرماید که لازم است افراد دغدغه مند برای فهم عمیق دین اقدام کنند و دین را در ابعاد کامل فراگیرند. می بینیم که در عصر ما باید به پاسخگویی به شبهات و دفاع از دین با زبان و قلم و منبر و خطابه و بالاخره در روزگار ما حتی به زبان هنر، به تبلیغ دین بپردازند.
در حقیقت کار اصلی پس از تبلیغ دین اقامه عملی دین است که این کار با تشکیل حکومت اسلامی میسر، و در سایه تشکیل چنین حکومتی به تمامی احکام دین عمل می شود.
اگر به سابقه تاسیس حوزه های علمیه بنگریم در وقع، اولین حوزه علمیه در همان شهر مکه و مدینه تشکیل شد؛ در زمانی که پیامبر اکرم مصعب بن عمیر را که جذب اسلام شده بود پس از فراگرفتن و آشنا کردن با فقه و دین به عنوان مبلغ اعزام نمود و گفت برو و مردم را با فقه و دین آشنا کن و قرآن را به آن ها بیاموز.
از سوی دیگر، دانش هایی که پس از پیامبر به وجود آمد و توسعه پیدا کرد در فهم دین به خدمت گرفته شد و به نوعی می توان گفت اینها علوم قرآنی و علوم اسلامی هستند که تا به امروز ادامه یافته اند و و امروز نیز طلاب باید با فهم صحیح قرآن و سنت در مقابل شبهات مختلف از دین و اسلام و قرآن دفاع نمایند.
حوزه های علمیه به برکت اسلام ناب ظرفیت و پتانسیل خاصی یافته‌اند که می توانند آدم سازی کنند و به برکت اسلام و قرآن نهضت عظیم علم ایجاد شده است. از صدها سال قبل این حوزه ها در شهرهای مختلف مثل بغداد، کاشان، نجف، توس و سایر نقاط عالم ایجاد شد و شیخ طوسی ها و زراره ها و علامه مجلسی ها و شخصیت های مستعد فراوانی از صدر اسلام جذب آنها شدند.
با نگاهی به تاریخ حوزه های علمیه می بینیم که شیخ مفید ها و نجاشی ها و چهره های مستعد فراوانی در سایه امنیتی که در مقاطع مختلف ایجاد می شود به تشکیل حوزه های علمیه و رشد و نمو و آن می پرداختند تا اینکه در دوره صفویه نیز مکتب اهل بیت(ع) بسیار رشد کرد و علامه مجلسی و پدر بزرگوارشان و شخصیت های مهمی در این دوره تربیت شدند.
ما به دانشمندان و فقهای این دوره که نگاه می کنیم به عنوان مثال می بینیم شهید اول یعنی محمد مکی که به حوزه حله آمد از نوابغ روزگار بود و کتاب لمعه را در همان سنین جوانی به رشته تحریر در می آورد که به عنوان یکی از منابع قانون اساسی ما قرار می گیرد. چنین شخصیت‌هایی که در حوزه های علمیه بودند خدمات فراوانی به دین و جامعه کردند و مرجعیت علمی شیعه را تقویت نمودند.
با نفوذ غرب به ایران از ۳۰۰ سال پیش و نفوذ انگلیس به دربار پهلوی می بینیم که آنها از ابتدا با تشیع و مکتب اهل بیت(ع) میانه خوبی نداشتند و یک فرد جبار و بی سواد را بر ایران حاکم کردند و او تلاش کرد که مظاهر دین مانند حجاب و محافل دینی و مذهبی و روضه اهل بیت عصمت و طهارت(ع) یا هر چیزی که رنگ دین و مذهب داشت، محو کند و حوزه‌های علمیه را تضعیف نماید. با این وجود، و به ویژه پس از پیروزی انقلاب، حوزه های علمیه در ایران و خارج، رونق یافت و حتی مذهب جعفری در برخی از کشورها به رسمیت شناخته شد.
با نگاه به این پیشینه، باید گفت که ما همه خود را سرباز نظام می دانیم و باید در جهت خدمت به مردم و فهم درست دین و پاسخ به شبهات از این نظام که کیان اصلی آن از حوزه علمیه گرفته شده است، دفاع کنیم و آن را به صاحب اصلی خود امام زمان علیه السلام برسانیم.
انقلاب اسلامی باعث تحول در عرصه‌های مختلف شد که یکی از آنها حوزه های علمیه است و از این رو، طلاب و مسئولان حوزه باید جهت تحولات را به سمت مثبت هدایت کنند؛ یعنی مثلاً عالم پروری و پرورش طلاب جامع الاطراف موضوعی است که می بایست مورد توجه قرار گیرد. البته که حوزه در تمامی اینها قدم‌هایی برداشته اما تا رسیدن به اهداف مطلوب هنوز فاصله داریم که امیدواریم انشاالله شخصیت های قوی مانند علمای سلف تربیت شوند و ضمن رصد استعدادها با حمایت از آنها زمینه رشد و پیشرفت هرچه بیشتر حوزه های علمیه فراهم شود.