به گزارش خبرگزاری حوزه علمیه خراسان، به بهانه نیم قرن فعالیت مدرسه علمیه نرجس (سلام الله علیها) که کاشمریها با نام مکتب نرجس(سلام الله علیها) میشناسند، مصاحبهای با مؤسس مدرسه، استاد مرحوم، خانم مظفری در زمان حیاتشان تنظیم شده بود که از نظر خوانندگان می گذرد.
سرکار خانم مظفری لطفاً خود را معرفی نمایید.
من ایراندخت حاجّ زوّار، معروف به مظفری، در آبانماه سال ۱۳۱۳ در خانودهای مذهبی به دنیا آمدم. نام پدرم، آقای حاج محمد کاظم زوّاره و مادرم قمر تاج زوّاری است. یادم میآید که همیشه پدرم برای اجرای احکام دین در خانواده خیلی مقید بود و برای خوب بهجا آوردن نماز، روزه و سایر احکام اسلامی تأکید میکرد و خودش در راه انجام احکام دین، سخت مقید بود. از وقتی که من تا اندازهای اطرافم را درک میکردم، صبحها با صدای نماز، دعا و قرآن خواندنِ پدرم از خواب بیدار میشدم و چون در آن زمان، بلندگو نبود که صدای اذان را به راحتی بشنویم، صبحها پنجره اطاق را باز میکرد تا صدای اذان را بشنود و سر وقت نماز بخواند.
آن زمان تلویزیون نبود و رادیو هم خیلی کم بود؛ ولی ما رادیو داشتیم و چون زمان طاغوت بود، همه نوع موسیقی از رادیو پخش میشد؛ اما پدرم اجازه نمیداد موسیقی گوش کنیم و بارها حرام بودن موسیقی را به ما گوشزد میکرد. همچنین پدرم مقید به انجام مستحبات بود، گاهی در شبهای جمعه دورش جمع میشدیم و برایمان دعای کمیل میخواند و میفرمود: «شما هم بخوانید».
مادرم هم که خداوند او را رحمت کند درباره تربیت اسلامی، خصوصاً حجاب با ما گفتوگو میکرد. به این طریق، بزرگ شدم و به حد ازدواج رسیدم. وقتی آقای ابوالفضل مظفری به خواستگاری آمدند، خانواده بعد از اینکه در تحقیقات، خاطرشان از اسلامی بودن و شایستگیِ دینی ایشان، جمع شد، توسط مادرم نظر مرا هم خواستند و به خواست خدا با ایشان ازدواج کردم و این درحالی بود که در آن زمان معمول نبود از دختر عقیدهاش را درباره ازدواج بپرسند.
لطفاً بفرمایید چگونه ایده تأسیس حوزه علمیه در ذهن شما شکل گرفت؟
حدود دوازده سال از زندگی مشترک ما به روال عادی گذشت تا اینکه من با خواست خداوند متعال و لطف امام زمان(علیهالسلام) توسط خواهرم که در آن زمان در مشهد زندگی میکرد با سرکار خانم طاهائی، استاد گرامیای که همیشه دعای خیر من بدرقه راهشان باد، آشنا شدم. ایشان از تهران به مشهد آمده بودند و در خانه خودشان، جلسههای مذهبی داشتند. خواهرم در این جلسهها شرکت میکرد، من هم تابستانها که به مشهد مشرف میشدم، با خواهرم به جلسههای ایشان میرفتم و از این طرق کمکم با تفسیر قرآن و احکام عمیقتر آشنا شدم.
بعد از یکی دو سال خواهرم پیشنهاد داد تا از خانم طاهائی دعوت کنیم به کاشمر تشریف بیاورند و در منزل شما سخنرانی داشته باشند. خودم خیلی از این پیشنهاد استقبال کردم و با کسب اجازه از همسرم، از سرکار خانم طاهائی دعوت به عمل آوردم و ایشان هم پس از مشورت کردن با حجت الاسلام حاج آقای واله قبول فرمودند و مدت ده روز در کاشمر سخنرانی داشتند. همان سال در روزهای آخر جلسات سخنرانی سرکار خانم طاهائی فرمودند: «با آقایان مشورت کنید و اگر اجازه میدهند، برای ساختن مکتب نرجس(س) شعبه کاشمر اعلام شود و از مردم کمک بخواهیم».
بعد از صحبت با آقایان، استاد طاهائی در روزهای آخر جلسات با توکل بر خداوند متعال و کمک از مولا امام زمان(عج)، اعلام عمومی کردند که بحمدالله استقبال شایانی شد، همسرم هم پیشنهاد دادندکه 600 متر از خانه مسکونی خودمان را برای ساخت مکتب، اهدا نمایند. در شهریور همان سال با حضور استاد طاهائی، کلنگ ساختمان مکتب نرجس(سلام الله علیها) زده شد تا این مکتب، شعبه دوم مکتب نرجسِ(س) مشهد باشد. چون شعبه اول، در زاهدان افتتاح شده بود.
لطفاً در مورد نحوه فعالیت مکتب نرجس(س) توضیح دهید.
پس از شروع ساخت مکتب، قرار شد تا زمانی که ساختمان مکتب آماده بهرهبرداری میشود، کلاسها در خانه خودمان تشکیل شود و هفتهای دو روز، دو نفر از اساتید مکتب نرجسِ مشهد برای تدریس قرآن، اخلاق، احکام و عربی به کاشمر بیایند که البته بعد از مدتی چون رفت و آمد برای این اساتید در هفتهای دو روز مشکل بود، قرار شد این اساتید هر پانزده روز یک بار به کاشمر تشریف بیاورند. ناگفته نماند که گاه سایر خانمهای کاشمری نیز میزبان این اساتید میشدند، از جمله خانم شهناز عظیمیان و خانواده گرامیشان که اجرشان با امام زمان(علیهالسلام) باشد.
بعد از دو سال، ساختمان مکتب تا حدودی قابل استفاده شد و در سال 1349 با حضور استاد طاهائی و تعدادی از خانمهای مکتب نرجس مشهد، این ساختمان افتتاح شد و بعد از گذشت شش سال از آغاز جلسات در کاشمر، استاد طاهائی فرمودند دیگر خودتان جلسات را اداره کنید و ما با کمک تعدای از خواهران پرهیزگار، اداره جلسات را بر عهده گرفتیم، دوستان بزرگواری مانند سرکار حاجیه خانم مدرسی که استاد احکام بودند و علاوه بر تدریس احکام در این مکتب، در سطح شهرستان نیز چندین کلاس تدریس احکام داشتند و خداوند این دوست و خواهر گرامی را موفق و مؤید بدارد.
همچنین سرکار حاجیه خانم حسینی که کلاسهای قرآن عمومیِ عصرها را با چند نفر از همکاران به عهده داشتند و در این راه زحمات زیادی کشیدند. البته قابل ذکر است که سالهای زیادی در تابستان، اساتیدی از مشهد تشریف میآوردند و به مدت چهل روز برای دانشآموزان دختر سوم ابتدایی تا آخر دبیرستان، کلاسهایی با هدف بالا بردن اطلاعات دینی آنها برگزار میشد که نتیجه خیلی خوبی داشت و والدین این عزیزان نیز از این کلاسها خیلی راضی بودند.
تا سال 1374 ارائه دروس به صورت تک درسی و آزاد ادامه داشت تا اینکه در سال 1374 با دستور اکید استاد ارجمند سرکار خانم طاهائی قرار شد مکتب نرجس کاشمر به صورت مدرسه علمیه نرجس(سلام الله علیها) طلبه بپذیرد وتحت نظر مکتب نرجسِ(س) مشهد اداره شود و دانشگاه علوم اسلامی رضوی امتحانات آخر ترم را برگزار نماید.دو سال به این طریق بود تا اینکه سال 1376 قرار شد تا این حوزه علمیه نیز زیر نظرحوزه علمیه قم فعالیت نماید.
نگاهی اجمالی به فعالیت مدرسه علمیه نرجس(س)کاشمر از سال 1374 تا 1399: (تحت نظر مشهد قرارگرفتن این مدرسه علمیه، افتتاح ساختمان جدید مدرسه و پذیرش سطح 2 و 3)
امکانات مدرسه علمیه نرجس(س)، شاملکتابخانهی مجهز به انواع مجلد کتاب در موضوعات مختلف به صورت قفسه باز با سالن مطالعه مناسب، خوابگاه مجهز به سالن غذاخوری و آشپزخانه برای استفاده طلاب در حال تحصیل غیربومی، سالن اجتماعات، سالن ورزشی، نمازخانه و استادسرا است.
نیم قرن فعالیت مدرسه علمیه نرجس(س) کاشمر در یک نگاه و اهم فعالیتهای قبل از پیروزی انقلاب شامل 1. تدریس قرآن، احکام، اخلاق، عربی و اجرای طرح اوقات فراغت برای مقطع ابتدایی، راهنمایی و دبیرستان؛ 2. برگزاری مجالس سخنرانی و دعوت سخنران از خارج از شهرستان با هدف روشنگری و افزایش بصیرت مردم، تکثیر اعلامیههای حضرت امام خمینی(ره) است.
اهم فعالیتهای مدرسه علمیه نرجس(س) کاشمر بعد از پیروزی انقلاب شامل: 1. برگزاری مراسم مختلف مذهبی در شهادتها، ولادتها، ماه رمضان و...؛ 2. پشتیبانی از رزمندگان در جبهههای حق علیه باطل با جمعآوری و اهداء کمکهای نقدی و غیرنقدی به جبههها؛ 3.پذیرش رسمی طلبه با هدف تزکیه و تعلیم جوانان، تربیت مبلغ و مدّرس از سال 1374؛ 4. تربیت مبلغین فعال در سطح شهرستان و نهادهای مختلف؛ 5. برگزاری نمایشگاههای متعدد در سطح مدرسه و شهرستان؛ 6. برگزاری اردوهای علمی، زیارتی ویژه طلاب؛ 7. برگزاری کلاسهای آموزش قرآن، تفسیر، احکام، آیین همسرداری، تربیت فرزند، بافتنی، خیاطی و... در سطح شهرستان و روستاهای همجوار؛ 8. اعزام مبلغ به نقاط مختلف شهرستان در قالب اردوهای جهادی و...؛ 9. برگزاری همایشها، نشستها و کارگاههای پژوهشی در موضوعات متنوع و متعدد، میباشد.
لازم به ذکراست، همزمان با ایام سوگواری حضرت اباعبدالله الحسین(ع) سرکار خانم مظفری مؤسس مدرسه علمیه نرجس(س) کاشمر و استاد اخلاق حوزه علمیه خراسان که سالهای متمادی عمر شریف و پر برکت خود را وقف تدریس معارف الهی و تربیت طلاب علوم دینی نموده بود، در مردادماه1401دعوت حق را لبیک و دار فانی را وادع گفت.
