حجت‌الاسلام والمسلمین عبدالحسین خسروپناه، دبیر شورای عالی انقلاب فرهنگی، در گفت‌وگو با خبرنگار خبرگزاری حوزه علمیه خراسان، با تأکید بر ضرورت شناخت زمانه و نیازهای جامعه از سوی حوزه‌های علمیه، گفت: حوزه‌های علمیه باید دانش‌های حوزوی را متناسب با نیازهای کشور رشد و توسعه دهند تا بتوانند در قبال مسائل و نیازهای واقعی جامعه، پاسخ‌های علمی و راهگشا ارائه کنند.
وی با اشاره به حدیث «العالم بزمانه لا تهجم علیه اللوابس»، اظهار داشت: حوزه‌های علمیه باید به این حدیث معصوم توجه داشته باشند و به آن عمل کنند؛ چراکه عالم دینی باید زمانه خود را به‌درستی بشناسد و نسبت به شرایط و نیازهای جامعه آگاهی داشته باشد.
دبیر شورای عالی انقلاب فرهنگی افزود: حوزه‌های علمیه باید نیازهای کشور را به‌خوبی بشناسند و دانش‌های حوزوی را ناظر به این نیازها رشد و توسعه دهند؛ حکمت و فقه دو دانش و گستره مهم علمی در حوزه‌های علمیه هستند که باید متناسب با نیازهای کشور بالنده شوند.
حجت‌الاسلام والمسلمین خسروپناه ادامه داد: اگر حوزه‌های علمیه بخواهند در جامعه اثربخش باشند، باید دانش و ظرفیت علمی خود را متناسب با مسائل و نیازهای واقعی کشور توسعه دهند تا بتوانند برای مسائل جامعه پاسخ‌های علمی و راهگشا ارائه کنند.
تعامل حوزه و دانشگاه؛ ضرورتی برای شناخت و حل مسائل اجتماعی
وی با اشاره به نقش تعامل حوزه و دانشگاه در بالندگی علمی، تصریح کرد: یکی از راه‌هایی که موجب بالندگی علمی می‌شود، تعامل حوزه و دانشگاه است و این دو نهاد باید در عرصه‌های مختلف علمی و اجتماعی با یکدیگر تعامل داشته باشند.
دبیر شورای عالی انقلاب فرهنگی با اشاره به اهمیت این تعامل در حوزه نظامات اجتماعی گفت: حوزه‌های علمیه در این عرصه حتماً به تعامل با دانشگاه نیاز دارند؛ زیرا بسیاری از مباحث مربوط به علوم اجتماعی در دانشگاه‌ها مطرح و بررسی می‌شود و در مقابل، حوزه‌های علمیه نیز از ظرفیت‌های ارزشمندی همچون فقه و حکمت برخوردارند.
وی ادامه داد: باید میان استادان حوزه و دانشگاه تعامل علمی شکل بگیرد تا این دو مجموعه بتوانند با استفاده از ظرفیت‌های علمی یکدیگر، مسائل جامعه را بهتر بشناسند و برای حل آنها راهکارهای مناسب ارائه کنند.
حجت‌الاسلام والمسلمین خسروپناه با اشاره به تأکیدات رهبر شهید بر ضرورت توجه حوزه‌های علمیه به مسائل اجتماعی اظهار داشت: رهبر شهید در منشور روحانیت که در ارتباط با تأسیس و استمرار حرکت حوزه علمیه و رسالت روحانیت بیان کردند، بر موضوع نظامات اجتماعی تأکید داشتند و حوزه باید با تعامل با دانشگاه در این عرصه نقش‌آفرینی کند.
طلاب جدیدالورود، تحصیل و تقویت بنیه علمی را در اولویت قرار دهند
وی با اشاره به آغاز سال تحصیلی حوزه‌های علمیه و ورود طلاب جدید به این عرصه، بر اهمیت جدی گرفتن مسیر علمی در سال‌های نخست طلبگی تأکید کرد و گفت: اگر به سیره امامین انقلاب و بزرگانی مانند علامه طباطبایی و شهید مطهری توجه کنیم، مشاهده می‌کنیم که این بزرگان ابتدا عالم و ملا شدند و سپس توانستند در جامعه اثربخش باشند.
دبیر شورای عالی انقلاب فرهنگی تأکید کرد: طلبه‌ای که وارد حوزه می‌شود باید توجه داشته باشد که در ابتدای مسیر علمی قرار دارد و نباید دچار خام‌فروشی شود؛ یعنی در حالی که هنوز علوم و مباحث علمی را به‌طور کامل نیاموخته و در مسیر علمی خود پیشرفت لازم را نکرده است، احساس نکند که باید فوراً وارد عرصه‌های مختلف اجرایی شود و مشکلات جهان اسلام یا همه مسائل جامعه را حل کند.
وی افزود: طلبه باید ابتدا درس بخواند و کار علمی خود را انجام دهد و با سواد و توانمند بار بیاید و این مسئله باید در ابتدای مسیر طلبگی مورد توجه جدی قرار گیرد.
حجت‌الاسلام والمسلمین خسروپناه با اشاره به تعبیر آیت‌الله جوادی آملی خاطرنشان کرد: به تعبیر زیبای استاد جوادی آملی، طلاب نباید نهال‌فروشی کنند؛ برخی افراد هنوز رشد علمی لازم را پیدا نکرده و پر و بال علمی نگرفته‌اند، اما می‌خواهند وارد فعالیت‌های اجرایی و عرصه‌های مختلف کاری شوند.
وی تصریح کرد: طبیعتاً ورود زودهنگام به عرصه‌های اجرایی و اجتماعی می‌تواند برای فرد آسیب‌هایی به همراه داشته باشد؛ بنابراین طلبه باید ابتدا پایه‌های علمی خود را تقویت کند، خوب درس بخواند و پژوهش کند.
دبیر شورای عالی انقلاب فرهنگی ادامه داد: این مسئله به معنای آن نیست که طلبه نسبت به جامعه و مسائل آن بی‌تفاوت باشد. طلاب باید دغدغه‌های جامعه را داشته باشند و نسبت به مسائل کشور و جهان اسلام حساس باشند، اما این دغدغه نباید موجب شود که کار علمی و تحصیل آنان به حاشیه برود.
وی اظهار داشت: طلاب می‌توانند در ایام تعطیلی و در کنار تحصیل، فعالیت‌های فرهنگی سبک و متناسب با توانایی خود داشته باشند، اما باید کار علمی خود را اصالت ببخشند.
حجت‌الاسلام والمسلمین خسروپناه در پایان تأکید کرد: طلبه باید ابتدا از نظر علمی به جایگاه مناسبی برسد، دانش و توانمندی لازم را کسب کند و در کنار آن دغدغه مسائل جامعه را نیز داشته باشد تا ان‌شاءالله بتواند در آینده فردی مفید و مؤثر برای جامعه، حوزه و جهان اسلام باشد.
